#29 : ก้าวข้ามความคิด (ลบ) เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น

ทุกคนมีความน่ารำคาญในแบบของตัวเอง ลองมาดูกันนะครับ หลายคนอาจจะเคยรู้สึกแบบนั้น แบบนี้ ล้วนแต่เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นในแบบของตัวเอง ในใจของตัวเอง    คนสาย Creative ก็น่ารำคาญในความติสท์ เจ้าของธุรกิจก็น่ารำคาญในความเอาแต่ใจ เด็กวิศวะก็น่ารำคาญที่ใช้โลจิกมาอธิบายและแก้ปัญหาทุกอย่าง คนสายวิชาการก็น่ารำคาญในความยึดมั่นถือมั่นในทฤษฎีและความรู้ของตัวเอง ผู้รับเหมาก็น่ารำคาญที่สัญญาไว้อีกอย่าง ทำจริงอีกอย่าง ผู้ชายก็น่ารำคาญในความเป็นเด็กผู้ชายไม่รู้จักโต ผู้หญิงก็น่ารำคาญในความเจ้าอารมณ์ แมวก็น่ารำคาญในความเย่อหยิ่ง เรียกดีๆ ไม่เคยมา หมาก็น่ารำคาญที่เห่าเสียงดังทำเลอะเทอะ   ไม่ได้เขียนบทความนี้เพื่อความสะใจ เพราะผมก็เป็นผู้ชายสายวิศวะ จึงมองเห็นความน่ารำคาญของตัวเองได้เป็นอย่างดี แค่จะชี้ให้เห็นว่า เราทุกคนมีมุมที่น่ารำคาญ ต่างกันแค่รายละเอียด เมื่อสำนึกได้ว่า “เอ้อ เราเองนี่ก็เป็นคนที่น่ารำคาญใช่ย่อยนะ” แล้วยิ้มรับ “ความน่ารำคาญของตัวเอง” เวลาเจอคนน่ารำคาญครั้งต่อไป เราจะได้มีเมตตาต่อกันมากขึ้นครับ ————————– ผมตั้งใจแบ่งปันความรู้จากประสบการณ์ 60 กว่าปีในเรื่องเครื่องสีข้าว และเทคโนโลยีในการสีข้าว เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับผู้ที่สนใจจะสร้างโรงสี เจ้าของโรงสีมือใหม่ วิสาหกิจชุมชน สหกรณ์โรงสี หรือ โรงสีชุมชน เราภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมข้าวไทยที่มีชื่อเสียงและคุณภาพอันดับหนึ่งของโลกมาอย่างยาวนาน ด้วยความปรารถนาดี วิสูตร จิตสุทธิภากร 9 ก.ค. 2562